Συνένετευξη από το φανζιν Keep it real

1. Γεια χαρά! Μπορείς να μας δώσεις ένα σύντομο «βιογραφικό» των One Block Society..

Οι One Block Society φτιάχτηκαν το φθινόπωρο του 1995. Η αρχική σύνθεση ήταν: Ζαχαρίας (φωνές), Θάνος (μπάσο), Robbie (κιθάρα), Θωμάς (κιθάρα), Χάρης (τύμπανα). Βασικά όλοι μας γνωριζόμασταν μεταξύ μας είτε από το σχολείο είτε από την γειτονία και ήμασταν επηρεασμένοι από τα μαθητικά κινήματα του 1990-1995 καθώς και από τις συναυλίες της Villa Amalias
και γενικότερα του «χώρου». Γι' αυτό το λόγο ξεκινήσαμε να παίζουμε hardcore με κοινωνικο-πολιτικούς στίχους κάτι που μας άρεσε και σαν άκουσμα αλλά και σαν στάση.
Η σύνθεση του γκρουπ άλλαξε σταδιακά καθώς ο Θάνος πήγε στους Χειμερία Νάρκη και ο Θωμάς στους Birthward. Έτσι μείναμε με μία κιθάρα και τον Νίκο στο μπάσο που αργότερα αντικαταστάθηκε από τον Πέτρο. Οι τελευταίες αλλαγές έγιναν στην αρχή της χρονιάς όταν ο Χάρης εγκατέλειψε τα τύμπανα για να ασχοληθεί με την ηλεκτρονική μουσική και ο Πέτρος έκατσε στα τύμπανα αφού είχε την εμπειρία (είχε παίξει τύμπανα στους Sad Disposal, Braindead, και Stagnate) και στο μπάσο μας βοηθάει ο Θωμάς από τους Violet Vortex. Ο Χάρης φυσικά παραμένει κοντά μας και μας βοηθάει στην ηχοληψία/παραγωγή.

2. Έχετε χρόνια στη σκηνή όμως απ' όσο ξέρω όεν έχετε κυκλοφορήσει κάτι εκτός από ένα promo, πως και
έτσι?

Μπορεί να υπάρχουμε σαν μπάντα εδώ και δέκα χρόνια, αλλά έχουμε κάνει πολλά διαλείμματα κυρίως λόγω στρατού, ξέρεις έφευγε ο ένας ερχόταν ο άλλος...Ο άλλος λόγος είναι ότι όταν δοκιμάσαμε κάποιες ηχογραφήσεις αλλά το αποτέλεσμα δεν μας ικανοποίησε. Έτσι η μόνη δισκογραφική μας συμμετοχή είναι στην συλλογή της Cannonball με το κομμάτι "Radical Solutions (For The Working Class)".

3. Με ποια θέματα ασχολούνται οι στίχοι σας? Ενδιαφέρεστε να προωθήσετε το hardcore spirit ή να θίξετε
κοινωνικο-πολιτικά γεγονότα?

Οι στίχοι είναι βασικά κοινωνικο-πολιτικοί αλλά όχι μόνο. Ασχολούνται και με κάποια πιο εσωτερικά ζητήματα εφόσον η μουσική σου δίνει την δυνατότητα να εκφράσεις τα συναισθήματα σου, που φυσικά δεν είναι απλοϊκά αλλά ιδιαίτερα σύνθετα. Τώρα όσον αφορά το Hardcore Spirit αν εννοείς αόριστες κλισέ εκφράσεις του τύπου "Keep the faith" (Ποιά πίστη; Στη θρησκεία; Στον εαυτό σου; Σε ένα είδος μουσικού ακούσματος;), "Unity and brotherhood" (Με ποιους και για πιο λόγο;) και μία macho-επιθετική στάση, χωρίς κανένα βάθος και επεξήγηση που αφήνει μία γεύση «ζήτω οι μπύρες και η δυνατή μουσική» (αν και φυσικά και εμείς γουστάρουμε μπύρες και δυνατή μουσική!), τότε φυσικά δεν έχουμε καμία σχέση.
Το λέμε αυτά διότι για μας το Hardcore spirit (αν υπάρχει κάτι τέτοιο) είναι κάτι απλό και ουσιαστικό: να είσαι "Streetwise" . Δηλαδή να έχεις επαφή με την κοινωνική πραγματικότητα, να ξέρεις σε ποια κοινωνική τάξη ανήκεις και να προσπαθείς να έχεις μία συμπεριφορά που θα σε βοηθήσει να σταθείς στα πόδια σου σε ένα κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις και πλαστικά όνειρα. Και τέλος να γνωρίζεις ενάντια σε ποιους θα στρέψεις την οργή σου. Κnow your enemy!

4. Ποιες είναι οι μουσικές σας επιρροές;

Μας έχουν επηρεάσει διάφορα συγκροτήματα όπως οι Faith No More, Refused, Biohard, Earth Crisis, Deftones, Rage Against The Machine, The Beatles, Soundgarden και γενικότερα κλέβουμε και άλλους!

5. Πως βλέπετε την ελληνική hardcore σκηνή? Πως είναι οι σχέσεις σας με άλλες μπάντες του χώρου? Θέλω
να πω, πιστεύεται ότι υφίσταται «σκηνή» ή απλά υπάρχουν κάποιες μπάντες που απλά τυχαίνει και παίζουν
μαζί?

Βασικά την hardcore σκηνή την βλέπουμε με τα κιάλια! Είναι πιο μικρή και λιγότερο δυναμική από ότι θα έπρεπε και θα μπορούσε αν και φυσικά υπάρχουν αρκετές αξιόλογες προσπάθειες. Αυτό που λέμε «σκηνή» δεν είναι κάτι ενιαίο, ούτε ένα υποκείμενο. Είναι απλά το όνομα που δίνουμε, αφηρημένα σε διάφορα συγκροτήματα και φάσεις που έχουν κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Κάποιες μπάντες παίζουν μαζί διότι έχουν καλές φιλικές σχέσεις μεταξύ τους όπως εμείς με τους Overdose of Reality, No Way Out, Birthward, Χάσμα, Blindshot (R.Ι.Ρ.), Mindtrap (R.Ι.Ρ.), Απολίτιστοι (R.Ι.Ρ.), Stress (R.Ι.Ρ.) και λοιποί συγγενείς...Φυσικά πολλές μπάντες παίζουν μαζί μόνο και μόνο επειδή έτσι τα κανονίζουν οι διοργανωτές συναυλιών.

6. Τελευταία έχετε ανέβει πολύ στην εκτίμηση του κόσμου, πολλοί που δεν σας ήξεραν ανυπομονούν να σας
δουν live. Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια? Μήπως δισκογραφικό συμβόλαιο"!

¶μεσος στόχος είναι η παραγωγή ενός full length cd.. Τώρα το πώς θα το κυκλοφορήσουμε είναι κάτι που ακόμα το ψάχνουμε. Έχουμε ήδη μιλήσει με την Heaven και μας έχει ενορχηστρώσει δύο κομμάτια ο Φοίβος! (Σοβαρά???!!!)

7. Ποια είναι η γνώμη σας για το DIΥ? Τι σημαίνει αυτό για σας?

Καλή και δύσκολη ερώτηση. Εμείς ξεκινήσαμε σαν συγκρότημα D.Ι.Υ. με την έννοια ότι παίζαμε μόνο στη Villa Amalias και σε συναυλίες αυτό-οργανωμένες. Αργότερα παίξαμε και σε μαγαζιά επειδή αυτό που επιδιώκαμε (δηλαδή σαν ποιότητα ήχου και είδος μουσικής) δεν «τράβαγε» σε αυτούς τους χώρους. Εκείνη την εποχή (1998) η D.Ι.Υ. hardcore σκηνή ήταν σε μία σχετική παρακμή και απευθυνθήκαμε σε ανθρώπους που για κάποιους λόγους δεν πηγαίνανε σε αυτή την φάση.
Για μας το D.Ι.Υ. δεν είναι απλά και μόνο η ιδιαίτερη μορφή που στήνεις μία συναυλία (χωρίς είσοδο, μακριά από μαγαζιά) αλλά και ένα περιεχόμενο, δηλαδή ότι έχεις και έναν πολιτικό λόγο και θέλεις να εκφράσεις κάτι σε έναν κόσμο που δεν έρχεται απλά σε μία συναυλία αλλά σε μία πολιτική εκδήλωση. Εμείς όμως δεν είμαστε πολιτική ομάδα ούτε και έχουμε όλοι μας κοινή πολιτική ταυτότητα. Κάθε συναυλία μας δεν είναι πολιτική εκδήλωση, επομένως δεν υπάρχει και λόγος να είναι όλες αυτο-οργανωμένες. Παίζουμε σε μαγαζιά γιατί θέλουμε να εκφραστούμε μουσικά, προσπαθώντας να διατηρήσουμε μια αξιοπρεπή στάση (χαμηλή είσοδο, να βάζουμε άτομα τζάμπα, να λέμε και πέντε πράγματα της προκοπής από το μικρόφωνο) και όταν μπορούμε, και υπάρχει λόγος, στήνουμε συναυλίες αυτό-οργανωμένες όπως στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής το Μάιο του 2001 ενάντια στον τρομονόμο, με. το στέκι της εν λόγω περιοχής.
Αν και έχουμε στήσει συναυλίες με άλλα συγκροτήματα απλά και μόνο γιατί δεν γουστάρουμε τους περιορισμούς τον μαγαζιών και όχι μόνο, (φυσικά το να θέλεις να ξεπεράσεις την χρηματική μεσολάβηση ήδη είναι μία πολιτική άποψη!) και αυτό θα το κάνουμε και στο μέλλον (αν βέβαια υπάρχει η οικονομική δυνατότητα).
Βέβαια για να μην ξεχνιόμαστε την περίοδο 1990-1994 τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Τότε άρχισε να εμφανίζεται αισθητά αυτό που λέμε hardcore σκηνή και οι κανόνες δεν ήταν ίδιοι με τους σημερινούς. Τα συγκροτήματα δεν ήταν διαχωρισμένα σε D.Ι.Υ. και μη, αλλά σε συγκροτήματα που στηρίζανε τα κοινωνικά κινήματα της εποχής και σε αυτά που αδιαφορούσαν για αυτά. Αυτό που είχε σημασία ήταν η γενικότερη στάση ενός συγκροτήματος και όχι μόνο το που έπαιζε (δεν λέμε τώρα να έπαιζε σε προεκλογική συναυλία του ΠΑΣΟΚ!). Υπήρχανε κάποιες φάσεις κυρίως αναρχικών ομάδων που έστηναν συναυλίες (όχι μόνο hardcore) παράλληλα με τις πολιτικές τους εκδηλώσεις αλλά δεν υπήρχε απαγόρευση συμμετοχής με μόνο κριτήριο το αν έχεις παίξει σε μαγαζιά. Η πρώτη ξεκάθαρη απαγόρευση ήρθε από την Villa Amalias για λόγους που εδώ είναι δύσκολο να εξηγήσουμε. Εν μέρει μπορεί και να είχαν δίκιο αλλά το πράγμα παρατράβηξε και έγιναν οργανωμένα πεσίματα σε συγκροτήματα όπως οι Deus Ex Machina, οι Αρνητική Στάση και οι Cosmic Teds επειδή θεωρήθηκαν «προδότες» και οι τελευταίοι «σεξιστές».
Μετέπειτα αναπτύχθηκαν και άλλες D.Ι.Υ. φάσεις, άλλες γελοίες και άλλες σοβαρές (όπως η φάση με τους Ώχρα Σπειροχαίτη, Σμέρνα, Alt Tc, Nebula κα). Εμείς στηρίζουμε σαν άτομα με την παρουσία μας τέτοιες φάσεις, αλλά η ιδεολογικοποίησή τους και η αναγωγή τους σε φάσεις που μόνο αυτές είναι καθαρές και αληθινές, σε αντιδιαστολή με τις "βρώμικες εμπορευματικές", είναι απλά ένας ακόμη διαχωρισμός σε μία κοινωνία που βασίζεται ακριβώς στον διαχωρισμό και τον ανταγωνισμό. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να εκφράσεις την αντίθεση σου σε μία εμπορευματική κοινωνία και κανείς μας δεν είναι ο μοναδικός εκφραστής αυτής της αντίθεσης (για θυμηθείτε τι πίστευε το μπολσεβίκικο κόμμα για τον εαυτό του στην Ρωσία το 1917...).
Και για τέλος να πούμε και μερικές κακίες: 1. Πολλοί από αυτούς που μας κατακρίνανε για την στάση μας, τώρα είναι εντελώς ανύπαρκτοι. 2. Στις συναυλίες D.Ι.Υ. πολλά συγκροτήματα που υποτίθεται ότι έχουν πολιτική στάση δεν έχουν εμφανιστεί ποτέ σε καμία διαδήλωση ή πολιτική εκδήλωση...

8. Πως βλέπετε την σημερινή κατάσταση στον πλανήτη, πόλεμος, φτώχεια, ανεργία, αποξένωση των ανθρώπων. Μήπως πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο?

Φυσικά και πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο! Αυτό όμως είναι εμφανές. Πρέπει δηλαδή να παίρνεις τόνους ιδεολογικής πρέζας για να μην το παρατηρείς αυτό. Αλλά το πιο βασικό είναι να βλέπουμε τα πράγματα διαλεκτικά. Από αυτή τη μίζερη κατάσταση θα γεννηθεί η ενεργός άρνηση, κοινώς τα πράγματα κάποια στιγμή θα έρθουν ανάποδα! Λίγο υπομονή! Defy the odds, demand the impossible!

9.Αυτά.' Ευχαριστώ για την συνέντευξη παιδιά, καλή συνέχεια!

Και εμείς ευχαριστούμε, και καλή συνέχεια επίσης.