Το demo των Apud Exilium έφτασε στα χέρια μου καιρό πριν αλλά ήθελα να το μελετήσω καθώς κινείται σε πολλά μονοπάτια. Ενδεικτικά κάποια κομμάτια είναι αγγλόφωνα και κάποια με ελληνικό στίχο. Στα αγγλόφωνα κομμάτια η προφορά είναι ανεκτή αν και δεν είναι κάτι αυτό που ποτέ του έδινα ιδιαίτερη σημασία. Μουσικά κάποια κομμάτια όπως το "dreams behind hopes" είναι ουσιαστικά μπαλάντα με αρκετά μέταλ στοιχεία που είναι καλά σε συνθετικό επίπεδο αλλά δεν μου κάνουν "κλικ" και ο λόγος είναι η μεγάλη διάρκεια, πιστεύω δηλαδή ότι θα έσκαγε πολύ καλύτερα το αποτέλεσμα στον ακροατή αν είχαν κάποια κομμάτια μικρότερη διάρκεια.

Μελωδικό μέταλ/ροκ κατά βάση, με κάποιες πολύ ωραίες μελωδίες ανα σημεία και κάποια ποιο τυπικά θέματα σε άλλα σημεία. Το embracing illusions για παράδειγμα είναι αρκετά ενδιαφέρον, έχει αρκετά Progressive στοιχεία καθώς και γυναικεία φωνητικά. Σε όλη την προσπάθεια ο ήχος δεν βοηθάει πολύ το αποτέλεσμα, δεν είναι κακός αλλά τα ντραμς έχουν μείνει λίγο πίσω και επίσης με ξένισε το γεγονός ότι ο ντράμμερ κάνει διαρκώς γεμίσματα, αυτό απορυθμίζει" τον ρυθμό των κομματιών σε κάποια σημεία. Μικροπροβλήματα δηλαδή γενικώς είναι που εντόπισα στα ακούσματα στο demo αυτό, τα οποία αν λυθούν στο επόμενο θα έχουμε κάτι αρκετά καλό.

Στα ελληνικά τώρα τραγούδια ισχύουν μουσικά τα ίδια αλλά η φωνή δίνει αρκετά πιο ροκ συναίσθημα, ίσως έχει να κάνει και με τον στίχο ο οποίος μία είναι οξύς και έξυπνος και μία είναι χαλαρός και πιο "κλασικός" αλλά για να το κάνω λιανά θα καραγουστάρουν όσοι ακουνε ελληνόφωνο ροκ. Έχουν κάποια ρεφραίν τα οποία ειναι πραγματικά καλά και πιο ιδιαίτερα αλλά σε σύνολο όπως προείπα ανήκουν στην σχολή του ελληνόφωνου ροκ. Κάποια κομμάτια είναι σε πιο πανκ ρυθμούς και παραδόξως παρόλο που το ύφος του cd κυμένεται αλλού δείχνει ότι τους πάει περισσότερο. Γενικώς δεν περιορίζονται μουσικά αλλά κινούνται στον γενικότερο ήχο του ροκ/μεταλ, μάλιστα το μέταλ στοιχείο τους στέκει περισσότερο σε κάποιες κιθάρες τους και όχι στο σύνολο του ήχου τους. Καλή προσπάθεια γενικώς, δεν είχε πολλά "Highlights" ,περισσότερο είχε καλή σύνθεση και δομή αλλά χωρίς μεγάλες μελωδίες και κάποια ηχητικά θέματα (πχ στο "Συνύπαρξη Στην Αγανάκτηση" σε κάποια φάση η φωνή πάει πολύ δυνατά), αναμένω περισσότερα στα επόμενά τους. Φυσικά ξαναλέω ότι όσοι ακούνε το είδος θα γουστάρουν με τα χίλια. Καλύτερα κομμάτια το "κάτι μου θυμίζεις" με το πολύ ωραίο ρεφραίν και το "Ταξίδι" που θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ καλό σε όλους τους τομείς και αν μη τι άλλο είναι ο τομέας που πρέπει να κινηθούν.

κατεβάστε το