+ 
|-+  Αυτο-οργάνωση » Τέχνη» Η Αθλιότητα της κοινωνίας
Username:
Password:
Αποστολέας Θέμα: Η Αθλιότητα της κοινωνίας  (Αναγνώστηκε 1789 φορές)
Nasoskar
Newbie
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 1


« στις: Ιανουάριος 02, 2013, 07:45:43 μμ »

Κριτική μιας εμπορευματοποιημένης κοινωνίας



[Όταν ήρθαν οι ιεραπόστολοι, οι Αφρικανοί είχαν την γη και οι ιεραπόστολοι κρατούσαν τη Βίβλο. Μας έμαθαν να προσευχόμαστε με τα μάτια κλειστά. Όταν τα ανοίξαμε, εκείνοι είχαν τη γη κι εμείς κρατούσαμε τη Βίβλο./γιομο κενυατα] Το φιλμ δημιουργειται στο λυκοφως της εποικοινωνιας για να αποδωσει εικονικα αυτο που απομακρυνθηκε.Τι ακριβως θελησαμε;κανεις δε θυμαται πια.Η ληθη πραγματωθηκε ηδη[,] κανεις πια δεν αναγνωριζει τις επιθυμιες του.[...]..]Ο χρονος κυλησε γρηγορα,δεν τον προφτασαμε ποτε,επαψε να ειναι δικος μας.Τιποτα δε χαρηκαμε,θελησαμε να χαθουμε αμεσα καθως δεν εδειχνε ν΄ αλλαζει αυτη η υπνωτικη συμπεριφορα.Δεν βιωσαμε τιποτε....ειδαμε οτι μας προσφερθηκε,παρακολουθησαμε τις αναγκες μας οχι λιγοτερο παθητικα απο καποιον που παρακολουθει ενα φιλμ[..]..].ενας απομονωμενος ψευδοκοσμος κινειται εξω απ το χρονο για να καταληξει στον εαυτο του ενω βαριεστημενα προσωπα αναπαραγουν την κινηση του μη-ζωντανου.Το αντικειμενο σχηματιστηκε ασυνειδητα σε εξουσιαστη του υποκειμενου,η νικη που κερδισε με τα δικα του οπλα,δημιουργησε τις προυποθεσεις της αυτονομης κυριαρχιας του.Η δραστηριοτητα που εγινε παθητικοτητα εχει ηδη παραξει την αντιστροφη του αληθινου σε ψευδες σε βαθμο που το τελευταιο μας επιδηκνυετε σε ολη του την ισχυ[...]..].Η ζωη των κοινωνιων που κατεχονται απ το εμπορευμα δεν μπορουν παρα να ακολουθουν τις αναγκες και τις επιθυμιες του[,]καθε δραστηριοτητα αποσπαται απο καθε τι ζωντανο για να μετατραπει σε αξια ανταλακτικη [].καμια στιγμη δεν παυει να ειναι στιγμη του νεκρου χρονου,της αφηρημενης εργασιας.Το πτωμα της εργασιας ελενξε πληρως την κοινωνικη πραγματικοτητα...η ψευδοζωη εχει ηδη παραχθει, χωρις ποτε να καταλαβουμε την ηττα μας[,]η καθημερινοτητα εΙΧΕ ηδη προκατασκευαστει,καμια περιπετεια δεν βιωθηκε απο μας[,]τι πηγε στραβα,τι ειδους ζωη επιθυμησαμε;δεν αναρωτηθηκαμε ποτε[...].....].οι πολεις εκρυβαν την αθλιοτητα τους σε υπονομους και στα φουγαρα των εργοστασιων...τι απατη..;ζησαμε γρηγορα.[...]...] Το φαντασμαγορικο συμπαν που δημιουργησαμε απαιτησαι την μη συμμετοχη μας σε αυτο,μας αποκαθηλωσε στην παρατηρηση της καθημερινης ζωης.[..] Η πρωτη παγκοσμια εκθεση ελαβε χωρα στο Χαιντ παρκ του Λονδινου το 1851[,]το κρυσταλινο παλατι αποτελεσε τον πρωτο εορτασμο του εμπορευματος,της μαγειας του,του μυστικισμου του,την τυφλωση των αισθησεων[.]ποτε δεν βγηκαμε απ την χαυνωση των αισθησεων που μας προσφερε το παλατι του Χαιντ παρκ[].Το εμπορευμα συνεχισε την πορεια του μ ενα θρησκευτικο μυστηριο αποβαλοντας μας απο καθε πλευρα της ζωης που δεν ηταν ο εαυτος του.Ο νομος του κερδους καθυποταξε καθε στιγμη της ζωης για να πετυχει τον σκοπο του,την ολοενα και μεγαλυτερη αυξηση του.Οι αντιφασεις του ξεπερνιονται ενω αυτο ψευδεται συνεχως,οι νεκροθαφτες του δεν ειναι σε θεση να κατανοησουν τον ιστορικο τους ρολο.Η ιδεολογια εξασφαλισε στον καπιταλισμο μια αιωνια υπαρξη.Οι αρνησεις της ψευδοζωης σπανια ξεφυγαν πραγματικα απ'αυτη,κι αν το εκαναν δεν ηταν παρα για να επαναφομοιωθουν και να συμπορευθουν μαζι της.Το συστημα φανηκε πως ηταν δυο επαναστασεις μπροστα απ'αυτες.Δεν κατορθωσαμε ποτε να ξεφυγουμε απ'τους ιδεολογικους μηχανισμους,ακομη κι απ τους επαναστατικους[.]οι ιδεολογικες-απο καθε πλευρα- συγκρουσεις συνεχιζονται αμειωτα,χαρακτηριστικο στοιχειο μιας υπνωτισμενης ταξικης κοινωνιας.Η φαντασμαγορια του εμπορευματος ειναι ο αληθινος πατερας ολων των ιδεολογιων,της ψευδους συνειδησης.Μια πραγμοποιημενη κοινωνια αντανακλα μια εξισου πραγμοποιημενη σκεψη. Αυτο το φιλμ δεν προσδοκα τιποτα απο θεατες που η παρουσα ζωη τους ικανοποιει και που δεν μπορουν παρα να παραμεινουν θεατες.Οσοι ονειρευτηκαν μια αυθεντικη κοινοτητα δεν εχουν παρα να κανουν μια συνολικη κριτικη της κατεστημενης κοινωνιας κρατοντας απεναντι της μια σταση πραγματικα απαραδεκτη γι αυτη[.]Το φιλμ δεν φιλοδοξει τιποτα αλλο απ'την αυτοαρνηση του ως τετοιο,την καταστροφη του και την πραγματωση ολων αυτων των δυστυχως ακατανοητων αναφορων του.H αγαπημενη δραστηριοτητα μιας κοινωνιας που δεν βιωσε ποτε τιποτα ειναι να δημιουργει φιλμ.Eιναι κατι που της πηγαινει πολυ. τελος? πρωτα σε αγνοουν,μετα σε κοροιδευουν,μετα σε πολεμουν,μετα τους νικας.Μαχατμα Γκαντι

 

                                                 
Σελίδες: [1]   Πάνω
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε: