Αποστολέας Θέμα: Rokugatsu No Hebi: Φίδι του Ιουνίου.  (Αναγνώστηκε 3388 φορές)
Sino
Επισκέπτης
« στις: Φεβρουάριος 09, 2006, 09:21:08 μμ »

Πρόκειται για την ταινία που ουσιαστικά άλλαξε το πώς βλέπω ταινίες. Την ταινία που μ' έκανε να φωνάζω "αυτό πρέπει να το βρω και να το αγοράσω" με το που βγήκα από το σινεμά (πράγμα πολύ περίεργο για εμένα, πιστέψτε με). Το μόνο στραβό είναι πως απ' όσους άλλους την έχουν δει (κυρίως μετά από δική μου επιμονή, σε φάση: "δες την. Δε το συζητάμε. ΔΕΣ ΤΗΝ") ακούω μόνο χλιαρά σχόλια του στυλ: "χμμμ, ναι, καλούτσικη, ωραία φάτσα η γιαπωνεζούλα". Τέλος πάντων, get a move on...

Από το ίδιο το περιτύλιγμα (χο-χο) της Ελληνικής έκδοσης σε DVD, της New Star: "Είναι η εποχή των βροχών στην Ιαπωνία και η βαρετή συζυγική ζωή της Ρίνκο (την ερμηνεύει η γοητευτική Ασούκο Κουροσάουα) που εργάζεται προσφέροντας τηλεφωνικά ψυχολογική υποστήριξη, ταράζεται ανεπανόρθωτα. Παραλαμβάνει ένα δέμα με τολμηρές φωτογραφίες από απόλυτα προσωπικές στιγμές της και ένας άγνωστος την εκβιάζει. Πριν καλά-καλά συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει, βρίσκεται στους υγρούς δρόμους της ανώνυμης μεγαλούπολης, να υπακούει τυφλά στις διαστροφικές διαταγές του εκβιαστή που την κατευθύνει μέσω κινητού τηλεφώνου και την υποχρεώνει σε ένα επίπονο ταξίδι σεξουαλικής αυτογνωσίας".

Το διαβάσατε; Ωραία, τώρα ξεχάστε το. Όπως πάντα, ό,τι γράφουν αυτοί οι τύποι καταφέρνει να είναι τελείως άσχετο με το νόημα της ταινίας. Το παρουσιάζουν σαν ημί-τσόντα και ημί-αστικό θρίλερ επειδή πολύ απλά αυτό θέλει να διαβάσει (και προφανώς να δει) ο μέσος ταινιόφιλος Έλλην (και πάλι χο-χο).

Ο τυπάκος που την σκέφτηκε, έγραψε, σκηνοθέτησε & συμπρωταγωνίστησε λέγεται Shinya Tsukamoto. Είναι καταπληκτικός σκηνοθέτης, αν και λιγουλάκι πειραγμένος στο κεφάλι του, κάτι που προσωπικά μου αρέσει. Έχει κόλλημα γενικά στις ταινίες του με την σωματική τροποποίηση, τα ζευγάρια που δε πολύ-συννενοούνται και τα περίεργα χρώματα.

Στη συγκεκριμένη ταινία, πέρα από τ' οτι γεμίζει τον χώρο με συμβολισμούς (σπείρες παντού: το σύμβολο της θηλυκότητας, χωρισμός της ταινίας σε τρία μέρη -- το καθένα να έχει κάτι να πει για το φύλο ή τα φύλα που δείχνει, και τα λοιπά και τα λοιπά) έχει χρησιμοποιήσει μόνο τόνους του μπλε και έχει αναλάβει ο ίδιος τον ρόλο ενός ψυχασθενικού πολύξερου τύπου που περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του (και λόγω καρκίνου δε του μένει και πολλή ακόμα) στον σκοτεινό θάλαμο ή στο τηλέφωνο της γραμμής ψυχολογικής υποστήριξης μιλώντας με την Ρίνκο, που έλεγε η New Star λίγο πιο πάνω.  Η Ρίνκο, από την άλλη, ζει μαζί μ' έναν συμπαθητικό χοντρούλιακα σύζηγο που η νεύρωση του είναι η καθαριότητα και που τα χάπια που παίρνει τον κάνουν να οραματίζεται τεράστια πλυντήρια γεμάτα με το sex που δεν μπορεί να κάνει, θεωρόντας το βρώμικο.

Και κάπου εδώ ξεκινάει το ωραίο, με τον πρώτο να "εκδικείται" τη δεύτερη που τον έπεισε να ζήσει, βάζοντας τη να κάνει όσα η ίδια θέλει, όσα ποθεί ας πούμε, μα ντρέπεται λόγω δουλειάς και ανατροφής και τον τρίτο να τριπάρει ανεξέλεγκτα.

Καρκίνος, ζωή, θηλυκότητα, βροχερό Τόκιο, κάποια που τριγυρνάει στο μετρό με έναν τηλεκατευθυνόμενο δονητή μέσα της και το χειριστήριο αλλού, ένας φωτογράφος να αποτυπώνει τη γύμνια της μέσα στη βροχή, ο σύζηγος να αυνανίζεται παραδίπλα, ένα σκοτεινό εργοστάσιο, πίσσα και κάποιος που βγάζει πλοκάμια από το σώμα του... Και όλα αυτά με μουσική που ταιριάζει όμορφα, που σε "βυθίζει" στη ταινία. Ενδιαφέρον δεν ακούγεται;

Το καλύτερο, το όμορφο της υπόθεσης είναι πως ΔΕΝ σε αφήνει ούτε στιγμή να νομίσεις πως όλα αυτά είναι ένα παραμύθι. Αρκεί βέβαια να καταλάβεις τι βλέπεις... Και τ' οτι στο τέλος, σε πείθει πως ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗ ΖΗΣΕΙΣ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ, με τον ίδιο τρόπο που σε πείθει το Y Tu Mama Tambien: Θέλω και τη Μαμά σου, του Αλφόνσο Κουαρόν. Προτείνεται ανεπιφύλακτα σε όσους/ες ενδιαφέρονται για ταινίες που θα τους κάνουν να σκεφτούν...

Α, επίσης πήρε και το "Ειδικό βραβείο κριτικής επιτροπής φεστιβάλ Βενετίας", ό,τι στο διάολο κι αν σημαίνει αυτό.

-Sino.
tug
Administrator
Forum is my life
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 1753



WWW
« Απάντηση #1 στις: Φεβρουάριος 10, 2006, 02:35:38 μμ »

Θελω να δω αυτό το έργο εδώ και πολύ καιρό. Θα το πάρω να το δω το συντομότερο και θα επανέλθω. Απέφυγα να διαβάσω όλο το κειμενό σου γιατί φοβάμαι μην αποκαλυφθουν πολλά.θελω να το δω ΠΑΡΘΕΝΟ!

Ένα μόνο ξέρω. Οτί ένα μόνο ξέρω.
Sino
Επισκέπτης
« Απάντηση #2 στις: Φεβρουάριος 10, 2006, 02:47:02 μμ »

Αν το κάνεις λόγω υπόθεσης, διάβασε ελεύθερα, δεν αποκαλύπτω πολλά!  

-Sino.
bhoy
Forum Normal
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 480


« Απάντηση #3 στις: Φεβρουάριος 10, 2006, 05:57:35 μμ »

Προσκυνώ την ανάλυση...
Πρόπερσυ δε κυκλοφόρησε;Για 2 εβδομάδες το πολύ;
Τελικά κάτι τέτοιες ταινείες πρέπει να τις βλέπεις την 1η εβδομάδα,αλλιώς σε dvd που όλο ξεχνιέσαι κιόλας..(Για εμένα μιλάω)

Στην πόλη-φορμόλη, οι κάμερες θα παρακολουθούν, τα πανεπιστήμια δεν θα έχουν άσυλο, στις πλατείες θα φυτεύουμε τραπεζοκαρέκλες, οι παραλίες και οι δρόμοι θα έχουν διόδια, οι πεζόδρομοι πολυκαταστήματα για ηλίθιους καταναλωτές και οι πορείες τροχονόμο!
Sino
Επισκέπτης
« Απάντηση #4 στις: Φεβρουάριος 11, 2006, 12:08:00 μμ »

Το 2002 πρωτοκυκλοφόρησε, νομίζω λίγο αργότερα την έφερε ο Φαργκάνης εδώ πέρα...

Αλλά μη το βλέπεις έτσι, ταινίες υπάρχουν πλέον τόσες πολλές που κυριολεκτικά "χάνεσαι" μέσα στα τόσα καινούρια που κυκλοφορούν. Που να καταπιαστούμε και με κανέναν πειραματικό/εναλλακτικό κινηματογράφο, το χάος στις οθόνες μας!  :lol:

-Sino.
Anonymous
Επισκέπτης
« Απάντηση #5 στις: Φεβρουάριος 26, 2006, 12:07:51 πμ »

Το είδα με μια φίλη μου και  δεν μας έκανε καμία εντύπωση. Για να είμαι ειλικρινής, στο τέλος κλαίγαμε τα λεφτά μας!
Sino
Επισκέπτης
« Απάντηση #6 στις: Φεβρουάριος 26, 2006, 08:14:37 μμ »

Νταξ', γνώμες είναι αυτές...  


-Sino.
Σελίδες: [1]   Πάνω
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε: