Αποστολέας Θέμα: policy και αγορά δίσκων  (Αναγνώστηκε 5222 φορές)
bhoy
Forum Normal
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 480


« στις: Ιούλιος 12, 2007, 02:48:43 μμ »

Από την ιστοσελίδα του VinylMicrostore http://www.vmradio.gr:


11/06/2007

...1.Tο μέλλον της μουσικής

Η έναρξη έγινε γύρω στις 16.00 με τον χαιρετισμό που απηύθυναν οι Πάνος Θεοφανέλλης -Archangel Music- και ο Ανδρέας Μ. Κουρής, διευθύνων σύμβουλος του Mad Tv. Στον χαιρετισμό αυτό, ο κος Θεοφανέλλης έδωσε μεγάλη βάση στην αύξηση των ψηφιακών πωλήσεων και το πόσο σημαντικό είναι να προφυλάξουμε τη μετάβαση στο digital, τώρα που τα πράγματα πάνε προς τα εκεί. "Το ψηφιακό περιβάλλον δε συγχωρεί λάθη" είπε συγκεκριμένα. Παράλληλα επισήμανε το μεγάλο ποσοστό που εξακολουθεί να διατηρεί η πειρατεία στα cd (κοντά στο 50%), εξαιτίας του οποίου η πολιτεία έχει χάσει έσοδα ύψους 228 εκ. Ευρώ ενώ οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι χάνουν έσοδα που υπολογίζονται σε 1 δις. 180εκ. Ευρώ.Όταν ο Ανδρέας Μ. Κουρής επισήμανε ότι στο μέλλον η μουσική μπορεί όντως να είναι "σαν το νερό", όπως αρκετοί ερευνητές υποστηρίζουν, ο Πάνος Θεοφανέλλης απάντησε "σωστά, αλλά θα πρέπει να βρούμε τρόπο να το πουλάμε εμφιαλωμένο!". "

από το 3ο athens music forum 25/04/2007
http://www.mad.tv/news/?id=24994


2. Dfa (Larry Gus)

Το All My Friends είναι το καινούργιο single των LCD Soundsystem. Κυκλοφορεί σε 7ιντσο μαζί με διασκευές από τους Franz Ferdinand και τον John Cale, που αναδεικνύουν την αξία των κομματιών (πέρα από τα κολλήματα του κοινού με τα old-school samples).
Μπορείτε να τα ακούσετε εδώ, μαζί με πολλά remixes της DFA. Επίσης, μπορείτε να κάνετε το δικό σας DFA κομμάτι, στο remixer που έχουν φτιάξει με τα samples τους.
Με αφορμή του remixer, ας σταθούμε στην λανθασμένη νοοτροπία που έχει το συντριπτικό ποσοστό των ελληνικών συγκροτημάτων.
Την Παρασκευή, στο Gagarin, ο Larry Gus έδωσε μια απογοητευτική εμφάνιση: έκανε αυτό που κάνει κάποιος στο σπιτι του, παίζοντας με το remixer της DFA. Όταν όμως θέλεις να παρουσιάσεις κάτι στο κοινό, χρειάζονται πρόβες και γενικότερα, πολλή δουλειά. Αυτό που θέλει να κάνει ο Larry Gus, είναι δύσκολο και θα έπρεπε να υπάρχουν δεύτερες σκέψεις πριν την "εύκολη" παρουσιάση του, εκτός studio, σε έναν μεγάλο χώρο όπως το Gagarin.

Το μεγάλο (ίσως το πιο σημαντικό) πρόβλημα είναι εμφανώς η απουσία managers. Το να κλείνεις συναυλίες δεν είναι τίποτα, γιατί αν παρουσιάζεις το συγκρότημά σου σε κακή φόρμα μπροστά σε 20 άτομα δεν βοηθάει. Αντίθετα, βοηθάει να υπάρχει συγκεκριμένος στόχος και πλάνο πίσω από τις όποιες κινήσεις, αυτό είναι άλλωστε η δουλειά του manager. Το να είναι όλοι φίλοι μας και να γράφουν 10 αποθεωτικές λέξεις, απέχει πολύ από αυτό που ονομάζεται δουλειά στην μουσική βιομηχανία.
Όταν θα προκύψουν managers, μπορεί να δούμε και πραγματική δουλειά, πέρα από το hype που δημιουργεί (με την καλή θέλησή του) ο M.Hulot. Οι καλές προθέσεις του, όπως και οι δικές μας, δεν αναιρούν την ανάγκη της δουλειάς, της "επαγγελματικής" προσπάθειας και βέβαια, του πραγματικού βεληνεκούς της "νέας σκηνής".
Το ίδιο ακριβώς μας συνέβη στην εμφάνιση των Matisse στο Αν, λίγες μέρες πριν τους Kaiser Chiefs. Ας σκίζεται η δισκογραφική (απίστευτο, αλλά συμβαίνει και αυτό), αν δεν υπάρχει το χέρι του manager, ο καθένας κάνει το κομμάτι του, παρουσιάζοντας μια πρόβα ως live. Πόσες ευκαιρίες όμως περιμένουν οι μπάντες;

από το blog του Γιάννη Πετρίδη 10/06/2007
http://apotis4stis5.blogspot.com/


Σοβαρά ερωτήματα προκύπτουν από το χώρο της μουσικής βιομηχανίας για το αν θα τα καταφέρει τελικά η τοπική ανεξάρτητη μουσική σκηνή να βρεί το δρόμο προς το εργοστάσιο εμφιάλωσης και στη συνέχεια προς τα supermarket έτσι ώστε ο κάθε διψασμένος μουσικόφιλος επιτέλους να ξεδιψάσει. Είναι πράγματι ευχάριστο που έστω και αργά στράφηκε το ενδιαφέρον των βιομηχάνων και των στελεχών τους στην σύγχρονη μουσική σκηνή. Από την άλλη είναι πράγματι λυπηρό να βλέπεις ένα εκκολαπτόμενο δημιουργό με ταλέντο να μη μπορεί να συνδέσει τα καλώδια σε χρόνο dt, να ιδρώνει, να σκύβει και να του φαίνεται το σώβρακο, να βγάζει τα παπούτσια του και εν τέλει να αγχώνεται και να μην μπορεί να ικανοποιήσει τις προσδοκίες των αναγνωστών της guardian ως γνήσιος hell-raiser. Αν ήταν εκεί ένας manager-ηχολήπτης-στυλίστας-οικονομολόγος-ψυχολόγος θα μπορούσε να φτιάξει ένα πλάνο και σήμερα για τον larry θα έγραφε το ΝΜΕ, το Rolling Stone, ο Independent και κυρίως οι Financial Times και ο Economist εκθειάζοντας το ταλέντο και τον επαγγελματισμό του και προτείνοντας στους ανά τον κόσμο επενδυτές να αγοράσουν larry για σίγουρα κέρδη.

Βρισκόμαστε μπροστά σε θεμελιώδεις αλλαγές στο χώρο της μουσικής. Νέα μέσα που βοηθούν τον δημιουργό στην συγγραφή της μουσικής, μέσα που τον βοηθούν στην παρουσίαση της και τέλος νέος τρόπος διανομής και επαφής με το κοινό του. Αυτό το νέο πλέγμα που βρίσκεται ακόμη εν δημιουργία πρέπει πριν παγιωθεί (αν γίνει ποτέ αυτό) να κατευθυνθεί από τους ήδη κραταιούς στην προηγούμενη δομή της μουσικής βιομηχανίας με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι και πάλι ελεγχόμενο, φυσικά από τους ίδιους. Το γεγονός οτι αυτοί οι κύριοι ανερυθρίαστα συζητάνε για την μουσική ως προϊον προς εμφιάλωση μάλλον θα πρέπει να μας προβληματίζει τόσο για το μέλλον της μουσικής, όσο και για το ίδιο το μέλλον.

Μάλλον ένα νέο είδος έχει κάνει την εμφάνιση του στον πλανήτη έδω και καιρό, αυτό που ξέραμε ως homo economicus απειλείται με εξαφάνιση και την θέση του καταλαμβάνει ο γνήσιος economicus.
Όλες οι πράξεις μας, οι σχέσεις μας, η δημιουργικότητα, οι δεξιότητες,οι ανησυχίες, οι σκέψεις, ο λόγος μας πρέπει να αποκρυπτογραφηθούν με βάση το κίνητρο του οφελιμισμού, να γίνουν προϊοντα προς πώληση, να αποτυπωθούν σε διαγράμματα με δείκτες πώλησης και αγοράς και στο τέλος να μετρήσουμε τα κέρδη μας, τα δικά μας και αυτών που "ξέρουν" την διαδικασία. Στην σύγχρονη κοινωνία οι economicus προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλα οφείλουν να είναι συστημικά και κατευθυνόμενα ("συγκεκριμένος στόχος και πλάνο"). Δεν είναι τυχαίο ότι, σημειολογικά, "ο ανθρώπινος παράγοντας" είναι μια έννοια αρνητική που πια αναφέρεται στο απρόβλεπτο που μπορεί να χαλάσει ένα πλάνο μιας ομάδας στελεχών και στην συγκεκριμένη περίπτωση το live του larry gas διοτι τυγχάνει να είναι ακόμη άνθρωπος χωρίς manager.

Ο ανθρώπινος παράγοντας είναι που έχει κάνει τώρα μια νέα κοινότητα (target group στην γλώσσα των economicus) που διαμορφώνεται με αφορμή την μουσική.
Το internet που ξεκίνησε ως δίκτυο ανταλλαγής γνώσης (πληροφοριών) μεταξύ πανεπιστημίων, με τα χρόνια φάνηκε ότι μπορεί να μας φέρει σε επαφή με δισεκκατομύρια ανθρώπους αλλά και με δισεκκατομύρια ευρώ.
Για την λογική των economicus οι έννοιες είναι ταυτόσημες, οι άνθρωποι ισοδυναμούν με ευρώ. Άν καταφέρεις να ελέγξεις τις συνήθειές τους μπορείς και τα ευρώ τους.
Το ισχύον συμβατικό σύστημα της "μουσικής βιομηχανίας" είχε μια συγκεκριμένη δομή και αναλογία στους δημιουργούς, στις εταιρείες, στα μέσα, στα σημεία διανομής, στο κοινό τους. Με την νέα πραγματικότητα ο ανθρώπινος παράγοντας τα έχει κάνει θάλασσα. Οι διψασμένοι πίνουν κατευθείαν νερό από την πηγή και υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στους νερουλάδες. Οι νέες αυτές κοινότητες έχουν βρεί τις πηγές και λούζονται όλη μέρα σαν τις νεράιδες.
Να μια καλή λύση για το συμπαθές επάγγελμα των υδροχόων: βρίσκουν το ξεχωριστό νερό, κόβουν την παροχή, φροντίζουν την αγωγιμότητα,τη χαμηλή σκληρότητα, αφαιρούν τα βαρέα μέταλλα, ρίχνουν τα συντηρητικά τους, το βάζουν σε ένα ωραίο μουκάλι και το πουλάνε.


Αν δούμε τα δύο παραπάνω κείμενα μαζί με το διαγωνισμό μιας γνήσιας εταιρίας εμφιάλωσης (αυτή που πάει με όλα) φαίνεται ότι ξαφνικά το ενδιαφέρον των δισκογραφικών εταιριών (και όχι μόνο) εστιάζεται στις νέες μικροκοινότητες ή ανεξάρτητους παραγωγούς. Νέο hype, έτοιμη μαγιά, έτοιμοι αγοραστές. Από τη στιγμή που υπάρχουν δημιουργοί που ενδιαφέρονται για την αναγνώριση της δουλειάς τους, την καριέρα τους ή τις οικονομικές απολαβές περισσότερο από την ίδια την τέχνη τους χώρις να έχουν ηθικό ή πολιτικό πρόβλημα το ζήτημα δε μας αφορά.

Μας αφορά μόνο στο βαθμό που θέλουμε να διαχωρίσουμε την θέση μας με αυτό.

Οι όροι μιας κοινότητας εμπεριέχουν μια υποβάθμιση του εγώ και συνειδητοποίηση του εμείς. Είναι δύσκολο, ρευστό και δοκιμάζεται από την συνέχεια, την συνέπεια και την έμπρακτη συνδρομή του καθενός μας. Οι όροι εναλλακτικό και ανεξάρτητο δεν σηματοδοτούν ένα είδος μουσικής αλλά μια μορφή δράσεων και σχέσεων που οφείλουν να έρχονται σε αντίθεση με το συμβατικό και το εξαρτημένο.
Αν θέλουμε να μιλάμε για νέα τοπική μουσική κοινότητα και να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως μέλη αυτής θα ήταν καλό όλοι, δημιουργοί, labels, δισκοπωλεία, συναυλιακοί χώροι και μουσικόφιλοι να αποφύγουμε την μεταφορά των δομών του είδους economicus στις δικές μας σχέσεις. Αυτές χαρακτηρίζουν άλλες, ανταγωνιστικές κοινότητες (ατόμων και όχι προσώπων) πιό μεγάλες, πλούσιες και glamour. Αν είναι να φτιαχτεί ένα μικρό star system με τους όρους του μεγάλου καλύτερα να αλλάξουμε τους αυτοπροσδιορίσμους μας. Θα είναι πιο τίμιο.
Όσοι συμφωνούν ας σηκώσουν το χέρι. Απλώς με το άλλο χέρι δεν μπορούν ταυτόχρονα να κρατάνε μια coca cola.
Παραδείγματα όπως οι drog_a_tek, οι dread astaire, οι callas, οι zebra tracks, o biomass κ.α. δείχνουν οτι μπορεί να υπάρχει άλλος δρόμος στη δημιουργικότητα και στην υποστήριξη της με εναλλακτικούς τρόπους.
Η αναζήτηση νέων τρόπων έκφρασης και νέων σχέσεων εμπεριέχει φιλίες, έρωτες, παρεξηγήσεις, συγκινήσεις, αποτυχίες, ματαιοδοξίες, εγωπάθειες γιατί πολύ απλά στηρίζεται στον ανθρώπινο παράγοντα. Και αυτό είναι το συναρπαστικό! Η ιστορία που γράφει ο καθένας μας έχει νόημα όταν το μελάνι είναι ακόμη νωπό, γιατί και τα αισθήματα είναι παρόντα. Ας είμαστε σύγχρονοι, όχι μοντέρνοι. Δεν χρειάζεται ούτε πλάνο, ούτε στόχος ούτε επαγγελματισμός. Πήξαμε στους επαγγελματίες της ανάπτυξης, της προόδου και της μεγάλης κλίμακας.

Η μουσική είναι μια τέχνη που πηγάζει από τον δημιουργό ως ανάγκη έκφρασης. Ένας διάλογος με τον ακροατή. Οι υπόλοιποι παράγοντες απλώς βοηθάμε στην επαφή των δύο μερών.
Ο δημιουργός αν σέβεται την ανάγκη του για έκφραση και τον πόθο για επαφή θα τον σεβαστεί και ο ακροατής.

Το μαγείρεμα θέλει υπομονή, καλά υλικά και πολλές δοκιμές για να πετύχει η σούπα. Όποιος μουσικός δεν έχει υπομονή ας βρεί ένα manager να του δώσει έτοιμη την συνταγή και όποιος ακροατής πεινάει και βιάζεται να πάει να φάει από το fast food.

οι υπόλοιποι ας καθήσουμε στο τραπέζι ήσυχα και ας δοκιμάσουμε τις νέες γεύσεις και τις νέες συγκινήσεις που μας προσφέρουν οι επίδοξοι μάγειρες


-μμμ, αλμυρό
-γλυκό
-λίγο ξυνό
-καίει!
-τέλειο!





Στην πόλη-φορμόλη, οι κάμερες θα παρακολουθούν, τα πανεπιστήμια δεν θα έχουν άσυλο, στις πλατείες θα φυτεύουμε τραπεζοκαρέκλες, οι παραλίες και οι δρόμοι θα έχουν διόδια, οι πεζόδρομοι πολυκαταστήματα για ηλίθιους καταναλωτές και οι πορείες τροχονόμο!
filosofos
Forum Addict
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 627



WWW
« Απάντηση #1 στις: Φεβρουάριος 26, 2008, 03:23:45 μμ »

παραπανω δεν τα διαβασα......   αλλλα  σκεφτομουν χθες ποσα λεφτα γλυτωνουν οι δισκογραφικες εταιριες με το να βαζουν τα προιοντα τους διαδυκτιο και απο κει να κατεβαζουν οι διαφοροι χρηστες του ιντερνετ.
πρωτα απ ολα δεν χρειαζεται να δινεις φραγκα στα μεγαλα δισκοπωλεια για σε βαλουν πρωτη μουρη στην βιτρινα.επισης δεν χρειαζεται να ξοδευεις λεφτα σε συσκευασιες πλαστικου και τα συναφη.ασε τα εξοδα μεταφορας...για να στειλεις το υλικο σε καθε περιοχη.τα γλυτωνουν και αυτα.μπορεις να πουλησεις χωρις να κοψεις κοπιες.......ποσοι εργαζομενοι λιγοτεροι......τελικα τους συμφερει η φαση με το ιντερνετ.
εσεις τι λετε?

και κατι ασχετο....ηθελα να ποσταρω ενα δισκο των flux of the pink indians συγκεκριμενα το << Strive To Survive Causing The Least Suffering Possible>> και εψαχνα τα εξωφυλλα στο discogs....(geia sou re crispy).... και το βρηκα αλλα εκει βαζουν διαφοροι βαθμολογιες.....και κοιταω  4,5/5....ρε γαμωτο λεω εδω βαζουν 5/5 σε τοσα και τοσα....περιεργο με φαινετε..για να κοιταξω λεω τους βαθμολογητες...απ τους 4 που βαλαν βαθμολογια οι 3 το ειχαν 5/5 και ενας τυπος απ την αθηνα το ειχε 3/5........ελεος ρε γαμωτο .....πολυ θα ηθελα να μαθω που θα εδινε 5/5....σε κανα best of των clash  φανταζομαι.......
παντα ο ελληνας να κανει την διαφορα να πουμε.........

ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΖΩΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΠΟΥ ΞΥΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥΣ..
Σελίδες: [1]   Πάνω
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε: