Αποστολέας Θέμα: Αλήθειες και Μεθοδολογία της Μίξης  (Αναγνώστηκε 3365 φορές)
tug
Administrator
Forum is my life
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 1753



WWW
« στις: Ιανουάριος 12, 2007, 02:29:06 μμ »

Written by Tony Smalios    
Monday, 08 January 2007  
Αλήθειες και Μεθοδολογία της Μίξης - The Tricks Of The Trade

Αφού γράψετε το αριστούργημά σας, θα πρέπει να κάνετε τη μίξη. Αυτή τη φορά θα πρέπει να παρέμβω ξανά.
Βλέπετε, το τελειωτικό προϊόν δεν είναι τόσο απλό, όσο η μίξη. Η ποσότητα των mix passes, εξαρτάται από το τι θα είναι το τελικό προϊόν. Επομένως:

Είναι η δουλειά προς ενοικίαση;

Είναι ένα demo για ένα record label;

Είναι μια πρόταση για μία διαφήμιση, ή

Ένα soundtrack για μία ταινία;

Είναι φτιαγμένο για το ράδιο, ή

για το αυτοκίνητο της φίλης σας
Είναι ο προορισμός του τραγουδιού

Ένα χορευτικό club ή

η ντουλάπα σας;

Μήπως μια προσπάθεια για ν' αποκτήσετε φήμη;
Και τέλος,

Είσαστε επαγγελματίας (μηχανικός ήχου /mixer / παραγωγός) της δουλειάς, ή

μόλις ξεκινάτε και διψάτε αρκετά για να κάνετε τα πράγματα με το σωστό τρόπο;

Αν οι απαντήσεις σας είναι οι 6, 8, ή 9, τότε σταματήστε να διαβάζετε αυτό το άρθρο!!! Στο τέλος του περιοδικού
υπάρχει ένα κόμικς που λέγεται «Οι Ανήκουστοι», και θα ήταν καλύτερα να διαβάσετε αυτό.



9-Η Μίξη


Το τελικό προϊόν που έχετε, (the mix), θα έπρεπε να περιέχει τουλάχιστον μερικές βασικές μίξεις. Επίσης, η δουλειά σας (όσον αφορά στην πολυπλοκότητα, σπουδαιότητα και προορισμό) θα πρέπει να περιλαμβάνει αρκετές επιπρόσθετες μίξεις, stems και exports.


A-κύριο mix

B-main mix-vocal up

C-main mix-vocal down

D-ορχηστρικό

E-full acapella

F-ld voc acapella

G-bv acapella

H-rhythm stem

I-Bass stem

J-synths stem

K-gtr stem

L-perc stem

M-alt main pass

N-alt instrumental

O-alt full acapella

P-original exports

Q-processed exports



Stems


Πριν να μπούμε στην αρένα της μίξης, ας διευκρινίσουμε τη λέξη stem. Ένα stem είναι ανάλογο με ένα sub mix..... δηλαδή....ένα rhythm stem μπορεί να περιέχει μόνο drums, ή drums και percussion, ή drums, percussion και bass. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστείτε έναdry rhythm stem και ένα wet (με FX). Πως θα ξέρετε τι είδους stem μπορεί να χρειαστείτε εξαρτάται από εσάς (η πείρα είναι συνήθως ο καλύτερος δάσκαλος).

Αν δεν ξέρετε, ρωτήστε τον παραγωγό. Αν κι αυτός δεν ξέρει....πηγαίνετε για ψάρεμα!

Επιτέλους, μπορούμε να μπούμε στο κυρίως θέμα αυτού του άρθρου. Τη ΜΙΞΗ.



Final Mix (passes)


Μία μίξη (A) σχεδόν πάντα συνοδεύεται από versions (B and C). Αυτό γίνεται γιατί, ανάλογα με τον μηχανικό που κάνει το master (παρεμπιπτόντως το mastering είναι άλλη παρεξηγημένη διαδικασία) τα φωνητικά μπορεί να χρησιμοποιηθούν περισσότερο ή λιγότερο. Έτσι η θεραπεία ή το back up γι αυτό είναι τα passes B και C. Επίσης σε ακραίες περιπτώσεις ένα τελευταίο mastered mix μπορεί να γίνει συνδυάζοντας passes D and E σε διαφοροποιημένα επίπεδα ώστε να επιτύχετε ένα καλύτερο mix balance μεταξύ τρακ και φωνητικά. Το άλλο πλεονέκτημα είναι η επιλογή του να κάνετε το mastering pass D διαφορετικά από το pass E και μετά να συνδυάσετε το αποτέλεσμα. Φυσικά αυτή η διαδικασία είναι σπάνια, ωστόσο έχει αποδειχτεί πολύ χρήσιμη σε πολλές περιπτώσεις. Δεν υπάρχουν πολλοί mastering engineers που αισθάνονται άνετα μ' αυτή την τεχνική. Για να κάνουμε αυτή τη διαδικασία ακόμα πιο πολύπλοκη τα passes F και G θα πρέπει πάντα να συμπεριλαμβάνονται, και η αιτιολόγηση γι αυτό είναι η εξής. Ένας μηχανικός μπορεί ν' αλλάξει ευκολότερα το balance μεταξύ δύο tracks, ένα Lead (F) και Background (G) vocal track παρά να κάνε ένα recall μιας μίξης. Για να διορθωθεί αυτό το πρόβλημα γίνεται ένα νέο mix balance, κάνοντας importing των stereo tracks A, F και G.

Επίσης tracks για την τηλεόραση γίνονται κατ' αυτόν τον τρόπο D και G. Ένα τέτοιο track είναι η μίξη χωρίς lead vocal track/s και ο σκοπός του είναι για να τραγουδήσει ο τραγουδιστής πάνω από ένα final mix (μία semi live performance π.χ. μια εμφάνιση στην τηλεόραση). Αξίζει ν' αναφερθεί ότι το record label θα σας ευχαριστήσει γιατί δεν χρεώσατε την τιμή ενός studio για το recall, καθώς και ένα γρήγορο fix, το οποίο διαφορετικά δεν θα συμφωνούσε με τα άλλα passes. Δεν είναι άσχημο για ένα mix, ωστόσο αυτό περιλαμβάνει μόνο τα βασικά για το τραγούδι που χρησιμοποιείται για έναν εμπορικό τρόπο, γιατί είναι το προϊόν που προορίζεται για ένα CD. Ένα radio version είναι ένα edited version, συνήθως βραχύτερο σε διάρκεια, περίπου 3:30 και 4:00 λεπτά, από το αρχικό single, το οποίο γίνεται μετά από το mastering. Και μετά υπάρχει το dub mix, το οποίο είναι το αντίθετο του radio mix. Είναι ένα extended version του original mix και συνήθως γίνεται από τα stems και passes που ήδη έχουμε. Ουάου!!!! Μαγεία!!!



Διαφημίσεις (Commercials)


Τώρα, ας υποθέσουμε ότι το συγκεκριμένο κομμάτι γίνεται για ένα διαφημιστικό. Ο διευθυντής της διαφημιστικής εταιρείας λατρεύει το κομμάτι (τραγούδι), αλλά θέλει ένα edit με μουσική εκτός του ρυθμού και των φωνητικών για το μέρος τα διαφήμισης που περιέχει την ομιλία. Εδώ είναι που χρειαζόσαστε pass A ή D και J, ίσως J, K και G. Όπως είπα και πριν, η ικανότητά σας να δίνετε σε ένα πελάτη επιλογές είναι προς όφελός σας, με την έννοια ότι παρέχετε μια εξαιρετική υπηρεσία με τον πιο επαγγελματικό δυνατό τρόπο, και θα ευεργετήσει τη σχέση σας με αυτόν τον πελάτη. Όλοι οι συνάδελφοι στον κύκλο μου έχουν υιοθετήσει αυτή τη μέθοδο για τους προφανείς λόγους. Βλέπετε, τις περισσότερες φορές, οι άνθρωποι που μας προσλαμβάνουν δεν ξέρουν ακριβώς τι θέλουν, και από μας εξαρτάται να τους ενημερώσουμε. Ναι, ακόμα κι ένας αρχάριος θα πρέπει να αναπτύξει αυτές τις ικανότητες, εκτός κι αν έχετε όρεξη να μιξάρετε «τα διαφορετικά versions» του καθενός για τρεις εβδομάδες. Είναι αλήθεια, θα βγάλετε περισσότερα λεφτά, αλλά ο πελάτης θα έρθει σ' εσάς μόνο μια φορά.



Remixes, Stems και exports


Άλλη μια κατάσταση, που εμφανίζεται συχνά, είναι ένα remix. Τι κάνετε σ' αυτή την περίπτωση; Δίνετε στον remixer ένα cd του τραγουδιού κι ελπίζετε για το καλύτερο; Δεν το νομίζω! Ούτε κι εσείς. Με την εμπειρία που έχω με τα remixes και τους remixers πάντα παίρνω αρκετά versions των stems, sub mixes, και σχεδόν πάντα όλα τα original tracks. Στις περιπτώσεις που η δουλειά είναι αναλογική, πάντα έχω ένα αντίγραφο από την original master tape. Στις περιπτώσεις που αφορούν digital αντίγραφα των masters, τις περισσότερες φορές παίρνω ένα απίστευτο μπάχαλο. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που η τιμή των remixes ανεβαίνει όλο και περισσότερο κάθε χρόνο (τουλάχιστον τον τελευταίο χρόνο). Οι πληροφορίες που παίρνουμε είναι κατώτερης ποιότητας, και δεν εννοώ τα ίδια τα tracks. Το πρόβλημα βρίσκεται στο πως σώζουν τις πληροφορίες, και μαντέψτε που πηγάζει το πρόβλημα; Θα σας απαντήσω αμέσως. Αυτή είναι η περίπτωση όπου τα stems και exports παίζουν σημαντικότατο ρόλο. Τα exports είναι η πληροφορία σε audio segments (βασικά AIFF, SDII, και WAV format μόνο, συγνώμη όχι MP3). Πριν κάνουμε export ένα ξεχωριστό track, όλα τα μέρη που πρέπει να ενωθούν (merged), έως ότου καταλήξουμε να έχουμε ολόκληρο το μέρος της κυματομορφής. Ας υποθέσουμε ότι έχουμε ένα τραγούδι με μήκος 100 bars. Το track της κιθάρας παίζει από την 26-30, από την 37-55 και από την 60-67. Αν ενώσετε αυτά τα κομμάτια θα έχετε μία κυματομορφή που θα αρχίζει από τη 30 και θα τελειώνει στη 67 bar ....εδώ είναι που ο μηχανικός πάει για ψάρεμα.... Η σωστή διαδικασία γίνεται μ' αυτόν τον τρόπο. Εφ' όσον τώρα έχετε ένα χτύπημα hi hat στο beat 1 bar 2, συγχωνεύετε (merge) από το beat 1, bar 2 μέχρι bar 68. Αυτός είναι ο νόμος του merging....μην τον παραβαίνετε.... εκτός κι αν σας αρέσει το ψάρεμα!

Ο μόνος τρόπος για να κάνετε export σωστά είναι «από την αρχή του count-off μέχρι 4 bars μετά το τέλος του τραγουδιού ή έστω του συγκεκριμένου ήχου». Ελπίζω αυτό να είναι κατανοητό. Όλα τα tracks πρέπει να γίνονται export flat (χωρίς FX, χωρίς EQ) στην αρχική τους τοποθέτηση, π.χ. ένα overhead stereo drum track πρέπει να γίνει export με τον ίδιο τρόπο που έγινε recorded. Με άλλα λόγια πρέπει να κρατάτε το original panning (placement).

Με αυτό τον τρόπο δίνετε μία επιλογή της αρχικής ιδέας στον remixer. Όμως η ευθύνη σας δεν τελειώνει εδώ. Τα exports (επεξεργασμένα με τον ίδιο τρόπο) πρέπει επίσης να συμπεριληφθούν με τον τελικό τρόπο που είχαν χρησιμοποιηθεί στο τραγούδι (να γίνουν exported με τα FX και EQ). Με αυτό δεν εννοώ stems του κάθε ξεχωριστού οργάνου. Εννοώ ότι αν ένα συγκεκριμένο εφέ είχε σημασία στο mix σαν μέρος του ήχου του οργάνου, τότε θα έπρεπε να συμπεριληφθεί, π.χ. ένα συγκεκριμένο eq σε ένα πιάνο, ή ένα envelope follower σε ένα bass κ.λ.π. Το tempo, τα structure maps and τα κλειδιά είναι πάντα πολύ σημαντικά και πολύ καλοδεχούμενη πληροφορία. Τα stems είναι επίσης μεγάλο πλεονέκτημα για έναν remixer. Ας πούμε ότι ένα percussion και drum stem δίνεται μαζί με τα mixes. Αφού ένα remix είναι ακριβώς αυτό που σημαίνει η λέξη, η δουλειά ενός remixer είναι να προμηθεύσει ένα νέο ή αλλαγμένο version του αρχικού mix (ένα remix). Επομένως θα μπορούσατε να υποθέσετε ότι τα stems δεν θα είναι αναγκαία, εφόσον η ενορχήστρωση πιθανώς θα αλλάξει.

Εδώ είναι που βλέπουμε το πλεονέκτημα των stems. Θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν σαν loops, ή σαν keying elements για άλλους ήχους, και αυτός είναι ένας τρόπος για να κρατήσουμε την οικειότητα του αρχικού "groove" για το remix (ή ανακατασκευή). Η ίδια διαδικασία μπορεί να μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιαδήποτε passes του acapella. Ενώ μία νέα εκτέλεση (remix) μπορεί u957 íα γίνει από vocal export tracks (P ή Q) μία επί πλέον εκτέλεση μπορεί να δημιουργηθεί από το F ή G acapella.



Mixes for Soundscores (movies).


Αυτό το θέμα είναι ένα δίκοπο μαχαίρι, και προς το παρόν θα ασχοληθούμε μόνο με το ένα και ευκολότερο σκέλος. Ειδικά ενδιαφέρομαι περισσότερο να εξηγήσω πως θα μπορούσατε να δώσετε ένα mix ενός τραγουδιού για μία ταινία και όχι πώς να κάνετε mix για μια παρτιτούρα για ταινία (αυτό είναι πιο περίπλοκο). Αν το τραγούδι είναι μέρος ενός background τότε τα passes A, D και E επαρκούν. Αν το τραγούδι όμως βρίσκεται οπουδήποτε στο foreground τότε θα πρέπει να αναδιαμορφωθούν τα passes και stems. Για παράδειγμα: ένα γκρουπ κάνει lip-syncs ένα τραγούδι (μέσω ηχείων στη σκηνή και η παράσταση καταγράφεται σε φιλμ). Όταν το φιλμ γίνεται edited η μουσική αντικαθιστάται με το mixed version του τραγουδιού. Αν το τραγούδι είναι, ας πούμε, up-tempo rock τότε το main mix πρέπει να είναι μια χαρά. Αν υποθέσουμε ότι το τραγούδι είναι πολύ acoustic oriented (ντραμς, πιάνο, κιθάρα, και μία φωνή) και η κάμερα κινείται από πλευρά σε πλευρά.... (κατά κάποιο τρόπο καταγράφει στιγμές της εκτέλεσης του κάθε οργανοπαίχτη). Σε μια τέτοια κατάσταση η οπτική αντίληψη πρέπει να ταιριάζει με την ακουστική αντίληψη....και σ'αυτή την περίπτωση είναι που χρειαζόσαστε ένα stem για κάθε όργανο, δηλαδή τέσσερα stems (ντραμς, πιάνο, κιθάρα και την φωνή)....και παρεμπιπτόντως όλα αυτά πολύ κοντά στο dry sounding (καλύτερα ν' αφήσετε τον scoring mixer να χειριστεί την ποσότητα του ambiance που αισθάνεται ότι είναι σωστή).



Τελειώνοντας, θα ήθελα να προσθέσω άλλον ένα παράγοντα τον οποίο οι περισσότεροι από εσάς γνωρίζετε, αλλά θα το επαναλάβω για αυτούς από εσάς που δεν το γνωρίζετε. Σε μία αναλογική κονσόλα απλά κάνετε mute τα tracks μαζί με τα συγκεκριμένα fx returns. Στο digital domain απλά από-προσδιορίστε τα outputs και τα συγκεκριμένα τους fx returns από το mix bus (stereo). Επίσης να κάνετε record όλα τα passes πάνω στο ίδιο session, π.χ. «τίτλος τραγουδιού-MIX FINALS». Τέλος, μπορείτε να έχετε όλα τα passes, όλα τα οποία αρχίζουν στην ίδια θέση (sample accurate), έτσι καθιστώντας οποιοδήποτε editing πολύ πιο εύκολο και γρήγορο. Αυτό είναι ένα παράδειγμα το πώς μία τελειωτική mix scene φαίνεται (Εικ. 1).


Λοιπόν, φίλοι μου, ευχαριστώ που είσαστε πάλι μαζί μου. Τώρα, κουράστηκα! Πιστεύω ότι κι εσείς κουραστήκατε. Δεν ξέρω τι θα κάνετε εσείς, αλλά εγώ πάω για ψάρεμα!!!!!!

© Virtual Studio Magazine

Tony Smalios Bio

Ο Τόνυ Σμαλιός άρχισε την καριέρα του σαν μουσικός, έχοντας πάρει πτυχία BFA Μουσικής Εκτέλεσης και θεωρίας, καθώς και πτυχίο ως Μηχανικός Μουσικής Τεχνολογίας. Στη συνέχεια έγραψε μουσική και έκανε παραγωγές, engineering και μιξάρισε για πολλούς καλλιτέχνες, για διαφημιστικά, συμπεριλαμβανομένου και ενός θέματος για το MTV. Αργότερα έγινε μέλος του engineering προσωπικού των Unique Recording Studios. Το 1990 ένας συνεταιρισμός με την Def Mix (David Morales) τον έκανε να εργάζεται ευρέως στην Αμερική καθώς και στην Ευρώπη σαν freelancer mixer, παραγωγός και engineer, και γνωρίζει το ίδιο καλά πολλά μουσικά στυλ από Pop, Dance, Hip Hop, R&B και Rock & Roll. Το 1998 έγινε ένας από τους κορυφαίους engineers/παραγωγούς στα SONY Recording Studios στη Νέα Υόρκη όπου και ακόμα εργάζεται.


Από το 1998, το 98% της δουλειάς του έχει πάρει χρυσό ή πλατινένιο. Το 2003, δημιούργησε τη δική του εταιρεία παραγωγής, γνωστή ως SMW Inc., όπου γράφει/κάνει την παραγωγή/ engineering για πολλούς δίσκους για διεθνή κυκλοφορία. Τώρα, μοιράζει τον καιρό του και το ταλέντο του ανάμεσα στην Αμερική (Λος Άντζελες και Νέα Υόρκη) και Ευρώπη (Γαλλία).

Πηγή
http://www.audioproduction.gr/content/view/113/32/

Ένα μόνο ξέρω. Οτί ένα μόνο ξέρω.
Sino
Επισκέπτης
« Απάντηση #1 στις: Ιανουάριος 12, 2007, 11:00:04 μμ »

Νόμισα πως διάβασα "Αλήθειες και μεθοδολογία της μύξας" αλλά τελικά δεν έχει τίποτα το ενδιαφέρον αυτό το topic για εμένα. Πάμε στο επόμενο...  

-Sino.
KGB
Επισκέπτης
« Απάντηση #2 στις: Ιανουάριος 13, 2007, 10:56:52 πμ »

Αχαχαχαχαχα  
Σελίδες: [1]   Πάνω
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε: