+ 
|-+  ΜΟΥΣΙΚΗ» Ταμπλατούρες» Διάφανα Κρίνα
Username:
Password:
Αποστολέας Θέμα: Διάφανα Κρίνα  (Αναγνώστηκε 3815 φορές)
Anarchy
Junior forumist
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 152


« στις: Νοέμβριος 20, 2006, 12:16:54 μμ »

Μέρες Αργίας


                  Dm                 Em              Am
Ξέρω πως θα 'ρθει και δε θα 'μαι όπως είμαι
                   G              F              Am
να τον δεχτώ με το καλύτερο παλτό μου
                  Dm              Em                Am
μήτε σκυμμένος στις σελίδες κάποιου τόμου
                   F                G            Am
εκεί που υψώνομαι να μάθω ότι κείμαι

Δε θα προσεύχομαι σε σύμπαν που θαμπώνει
δε θα ρωτήσω αναιδώς που το κεντρί σου
γονιός δε θα' ναι να μου πει ''Σήκω και ντύσου''
καιρός να ζήσουμε παιδί μου ξημερώνει

Θα 'ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου
κι εκλιπαρώ φανατικά λίγη γαλήνη
θα 'ρθει σαν πύρινο παράγγελμα που λύνει
όρους ζωής και την αδρή χαρά του κόσμου

Δε θα μαζεύει ουρανό για να με πλύνει
δε θα κρατά βασιλικό ή φύλλα δυόσμου
θα 'ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου  |
θα 'ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου  |x3

θα 'ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου


Έχω την εντύπωση ότι μιλάει για το θάνατο.
« Τελευταία τροποποίηση: Ιανουάριος 15, 2014, 02:40:05 μμ από krana »

Those who have crossed
with direct eyes to death's other Kingdom
remember us -if at all- not as lost violent souls,
but only as the hollow men, the stuffed men.

Mundus Senescit
Anarchy
Junior forumist
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 152


« Απάντηση #1 στις: Νοέμβριος 20, 2006, 12:24:20 μμ »

Κλόουν την Τετάρτη, την Κυριακή νεκρός


    C            D              G
Οι έρημες πόλεις, τα φώτα που σβήνουν
σα γέροι που κλείσαν τα μάτια και πίνουν
και συ να γερνάς μες στης λήθης το ψέμα
κουφάρι απόγνωσης στου ήλιου το γέρμα
 
Am                     D                G
   Κλόουν την Τετάρτη, την Κυριακή νεκρός   ] 2x

      C             D                G
Τα μάτια της λάμπουν σαν έναστρη νύχτα
τα χέρια της σκάβουν τον τύμβο της ήττας
κι εσύ να ζητάς για να βρεις ένα τέρμα
σα χάδι χαμένο στης θλίψης το δέρμα

Am                   D                G
  Κλόουν την Τετάρτη, την Κυριακή νεκρός   ] 2x

Am                   D                G
  Κλόουν την Τετάρτη, την Κυριακή νεκρός
   στης λύπης το κατάρτι σε σταύρωσε ο θεός
   δίχως νερό κι αγάπη σ\' άφησε εδώ
   σα νόθο γιο της λάσπης που κοιτάει τον ουρανό


Περιττό να πούμε ότι το τραγούδι μιλάει για τον Jesus...

Those who have crossed
with direct eyes to death's other Kingdom
remember us -if at all- not as lost violent souls,
but only as the hollow men, the stuffed men.

Mundus Senescit
Σελίδες: [1]   Πάνω
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε: