Αποστολέας Θέμα: Requiem for a dream...  (Αναγνώστηκε 21013 φορές)
Zao
Forum Normal
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 440



« Απάντηση #15 στις: Φεβρουάριος 23, 2006, 02:13:09 μμ »

Παράθεση από: "Absinthe"


Το θέμα της μάνας όμως, η οποία, ακολουθώντας τις νόρμες της εποχής, ξεκινά απο πρεζάκι της τηλεόρασης, για να εξελλιχθεί σε πρεζάκι του lifestyle-ικίου που επιβάλλει η εποχή -που θέλει τις γυναίκες υστερικές με τη δίαιτα, κοκκαλιάρες και ανορεκτικές σα πρεζάκια- και να καταλήξει κυριολεκτικά πρεζάκι, προσπαθώντας να αδυνατίσει για να πραγματοποιήσει το όνειρό της...να βγει στην τηλεόραση..  :shock:


μας γάμησες στα spoilers ρε συ  

akuma no uta
Absinthe
Junior forumist
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 94



« Απάντηση #16 στις: Φεβρουάριος 24, 2006, 12:17:57 πμ »

Παράθεση από: "Zao"
μας γάμησες στα spoilers ρε συ  


 :shock: Ουπς!!  Ξεχάστηκα... :oops:

 :lol:

For me my glory is an
Humble ephemeral Absinthe
Drunk on the sly, with fear of treason
and if I drink it no longer,
it is for a good reason.
Zao
Forum Normal
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 440



« Απάντηση #17 στις: Φεβρουάριος 24, 2006, 02:44:21 πμ »

την είδα τη ταινία πριν από λίγο... έμεινα τελείως μαλάκας. απίστευτη :shock:

akuma no uta
antonis_x
Επισκέπτης
« Απάντηση #18 στις: Μάιος 07, 2007, 08:59:53 μμ »

παλιο το θεμα,αλλα δεν μπορω να μην μιλησω γι'αυτη την ταινια.ειχα ακουσει πολλα για αυτη την ταινια,μεχρι που την ειδα ενα βραδυ κατα τυχη στην τηλεοραση..πραγματικα εμεινα μαλακας.απο τις ποιο δυνατες ταινιες που εχω δει...
::ladykiller::
oxou!
Forum Normal
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 315


::take me home::


« Απάντηση #19 στις: Μάιος 07, 2007, 09:13:56 μμ »

nta3' vre pedia...
alli mia tenia gia drugs me ta gnwsta stereotipa.

i gkomena ginete poutana [kala edw estw ketevenoun sti Solonos, auth me thn mia sta orgia] ke o gkomenos pige gia thn megalh mpaza.
ase pou gia na sapisei i fleva prepei na ine o allos xronia endoflevios xristis. kala poso mallon gia na ftasei sto simio na kopsoun to xeri... mlk mlk
 

skoupidei
Newbie
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 13


This cat is a landmine


« Απάντηση #20 στις: Μάιος 08, 2007, 12:22:54 πμ »

Ναι κ εμένα μου φάνηκε λίγο στερεότυπη και σκηνοθετικά δεν έλεγε τπτ το ιδιαίτερο. Το θέμα χιλιοειπωμένο και μάλιστα απο την ίδια οπτική γωνία. Το trainspotting που είναι σε παράλληλο θέμα είναι κατα πολυ ανώτερο και απο άποψη ερμηνειών, και απο άποψη θεώρησης του θέματος και φυσικά σκηνοθετικά, που είναι ένα μικρό αριστούργημα.

So reach out, reach out, get a hand brothers and sisters
Grow on your kindness, love, harmony and peace
Empty yourselves of everything, gain in loosing, thriving your freedom
I tried but i'm sure you will.
KGB
Επισκέπτης
« Απάντηση #21 στις: Μάιος 10, 2007, 11:49:44 πμ »

skoupideai + ::ladykiller:: αν ήμουν ακόμα admin θα σας έκανα μπαν και τους δυο 

κατ' αρχάς, όποιος χαρακτηρίζει αυτήν την ταινία μια 'ταινία για drugs' σίγουρα κάτι δεν κατάλαβε, πόσο μάλλον να τη χαρακτηρίσει στερεότυπη, ειδικά τεχνικά. Τη σύγκριση με το trainspotting , δε λέω την έκανα κι εγώ όταν την είδα, με τη διαφορά ότι το trainspotting είναι σαν παιδικό παραμυθάκι μπροστά στο Requiem, κι αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από τις ορδές των σοκαρισμένων θεατών του, σε αντίθεση με το trainspotting που με την σκηνοθετική και σεναριακή αφέλειά του, και την easy [κατα βάση] ατμόσφαιρα, λειτουργεί ως μια διασκεδαστική ιστορία για τα drugs.

μου αρέσουν και τα δυο, αλλά οι χαρακτηρισμοί 'καλύτερο' - 'χειρότερο' σε αυτήν την περίπτωση είναι άτοποι
KGB
Επισκέπτης
« Απάντηση #22 στις: Μάιος 10, 2007, 12:35:19 μμ »

Επίσης, δεν ξέρω πόσο πολύ γνωρίζεις περί πρέζας και πόσο καιρό κάνει να σαπίσει μια φλέβα (εγώ δεν ξέρω να σου πω την αλήθεια) αλλά το θέμα είναι ότι αυτός δεν ήταν πρεζάκιας 'κανονικός', έγινε πρεζάκιας επειδή αγόρασαν ποσότητα για να πιάσουν την καλή. Άρα, μπορεί ένας φτωχομπινές πρεζάκιας να θέλει 15 χρόνια για να σαπίσει τη φλέβα του, αλλά ένας τυπάς που έχει ποσότητα μαζεμένη και εθίζεται και μάλιστα σουτάρει στο μολυσμένο του χέρι επι μέρες, στο ίδιο σημείο για να καταστειλει τον πόνο (μην ξεχνάς ότι η πρέζα είναι το αποτελεσματικότερο κατασταλτικό του πόνου, παυσίπονο & αναισθητικό , τότε κάλιστα μέσα σε μερικές μέρες / βδομάδες γίνεται αυτό που είδες στην ταινία + υπάρχει και στο βιβλίο. Τελικά; μην παραμυθιάζεστε ότι το trainspotting είναι ρεαλιστικο. Το requiem είναι.
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 10, 2007, 12:39:15 μμ από KGB »
skoupidei
Newbie
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 13


This cat is a landmine


« Απάντηση #23 στις: Μάιος 10, 2007, 03:30:54 μμ »

Είμαι της άποψης πως κανένα απο τα δύο δεν είναι ρεαλιστικό, το trainspotting όμως δεν προσπάθησε καν να μας πείσει, έμεινε στην εξαιρετική σκηνοθεσία και τη χιουμοριστική διάθεση. Το requiem μου φάνηκε λίγο "προκαλώ για να προκαλέσω", αλλά μπορεί να μαι και υπερβολική. Btw το "μαζεύω όλα τα πιθανά στερεότυπα για την δυστυχία όπως ναρκωτικά goes to πορνεία goes to μαρτυρικός θάνατος" δεν είναι ο ορισμός του ρεαλισμού.

So reach out, reach out, get a hand brothers and sisters
Grow on your kindness, love, harmony and peace
Empty yourselves of everything, gain in loosing, thriving your freedom
I tried but i'm sure you will.
::ladykiller::
oxou!
Forum Normal
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 315


::take me home::


« Απάντηση #24 στις: Μάιος 10, 2007, 03:51:17 μμ »

skoupideai + ::ladykiller:: αν ήμουν ακόμα admin θα σας έκανα μπαν και τους δυο 

προσωπικά μπορώ να μπαναρω τον εαυτό μου, μονη μου... άλλωστε σε λίγο δε θα μπορώ να γράψω καθόλου..

Παράθεση
κατ' αρχάς, όποιος χαρακτηρίζει αυτήν την ταινία μια 'ταινία για drugs' σίγουρα κάτι δεν κατάλαβε, πόσο μάλλον να τη χαρακτηρίσει στερεότυπη, ειδικά τεχνικά.

δηλαδή αν δεν ήταν μια ταινία για drugs τι ήταν?
έχω να τι δω χρονια, αλλα δε θυμάμαι να έθιξε και πολλά αλλα θέματα.
στερεότυπα είχε στο σενάριο αλλα στο τεχνικό μέρος, σωζόταν.
απλά επειδή έπιασε τα άκρα, έγινε και όλος αυτός ο ντόρος.

Παράθεση
Τη σύγκριση με το trainspotting , δε λέω την έκανα κι εγώ όταν την είδα, με τη διαφορά ότι το trainspotting είναι σαν παιδικό παραμυθάκι

θα συμφωνήσω στο κομμάτι της σύγκρισης.
Μπορεί να έχουν το ίδιο θέμα, αλλα διαφορετική προσέγγιση.
Άσε που το trainspotting, είναι το όνειρο κάθε πρεζάκια...  αν θυμάμαι καλά στο τέλος δεν κάνουν και την καλή την μπάζα?!

τελοσπάντων, το βασικό πρόβλημα με τις συγκεκριμένεs ταινίες, είναι πως είμαι τόσο ευαισθητοποιημένh με το θέμα αυτό, που δεν μπορώ -ίσος- να το δω αντικειμενικά.
 δηλαδή, η άποψη μου είναι "γιατί να κάνει κάποιος μια ταινία για ντρόγκα και να δείχνει τον άλλο να βαράει ή να κάνει την οποια χρήση? γιατί να το δει αυτό ο οποιοσδήποτε?!"
 
Παράθεση
Επίσης, δεν ξέρω πόσο πολύ γνωρίζεις περί πρέζας και πόσο καιρό κάνει να σαπίσει μια φλέβα

Δεν εξαρτάται μονο από την χρήση που κάνει κάποιος αλλα και από την ευαισθησία των φλεβών τους.
Αν και πράγματι χρειάζονται πολλά χρονια για να συμβεί κάτι τέτοιο.
Είναι πολύ μικρό το διάστημα που από απόστημα φτάσαμε να χρειάζεται κόψιμο... άσε που είναι απλό -βαράς σε άλλο σημείο. Κοίτα το προφανές είναι πως όταν ένα πρεζάκι βγάζει απόστημα, πάει στο νοσοκομείο. Αυτός δεν κάνει τίποτα... και ναι, μπορεί κάποιος να μη το κοιτάξει, αλλα αυτό είναι ακραίο.
Είχε τύχει να γνωρίσω μια κοπέλα που είχε πάθει το ίδιο στο πόδι -αλλα αυτή ήταν 37-40 χρονων περίπου- είχε χρονια ενδοφλέβιας χρήσης στην πλάτη της και χρησιμοποιούσε την συγκεκριμένη αρτηρία επειδή δεν είχε άλλη. Και στα χρονια που είχαμε στενή επαφή [περίπου 3-5] ida την πληγή να κλείνει σιγά σιγά και όχι να τις κόβει το πόδι ο γιατρός με την πρώτη "επαφή".

tug
Administrator
Forum is my life
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 1753



WWW
« Απάντηση #25 στις: Μάιος 13, 2007, 02:28:28 μμ »

Ναι κ εμένα μου φάνηκε λίγο στερεότυπη και σκηνοθετικά δεν έλεγε τπτ το ιδιαίτερο. Το θέμα χιλιοειπωμένο και μάλιστα απο την ίδια οπτική γωνία. Το trainspotting που είναι σε παράλληλο θέμα είναι κατα πολυ ανώτερο και απο άποψη ερμηνειών, και απο άποψη θεώρησης του θέματος και φυσικά σκηνοθετικά, που είναι ένα μικρό αριστούργημα.

Το trainspotting ήταν μια ηλίθια κατεμε κωμωδία. Διακωμωδούσε τα drugs και κατάφερνε να κανει 300 ατομα στο σινεμα να γελάνε δέκα ώρες επειδή ενας σε άθλια κατάσταση σε μια σκηνή πετάει τα σκατά του παντου (η "χιουμοριστική" σκηνή με τα σεντόνια). Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι 300 ατομα δεν εχουν καταλάβει τίποτα μέχρι εκείνο το σημείο, παρά μόνο μια κωμωδία.
Από την αλλη όπως ειπε κι ο kgb και συμφωνώ το ρεκβιεμ ειναι ρεαλιστικό. Ακρως ρεαλιστική υπόθεση, εκφράζει πραγματικότητα κι όχι χιουμορ και happy endings γιατι το "ending" ποτέ δεν ειναι happy (Καβάφης) αλλα το ταξίδι κατα πολλούς αξίζει. ΤΟ trainspoting λοιπόν ταξιδεύει και φαντάζεται ότι φεύγει με λεφτά και χόλυγουντ ενώ το rekviem σου γαμεί το σπίτι απλά και ξάστερα.
Οσο για τα σκηνοθετικά ο Αρονόφσκι ειναι μερικά έτη φωτός πιο μπροστά τεχνικά και από φαντασία από τον Μποιλ. Εφερε ενα νεο είδος χρήσης κάμερας (κρεμασμένη μπροστά στην πλούζα αυτου που τρέχει ώστε να νιώθεις το αγχος του και την ταχύτητα), χώρισε κάδρα στα δύο για να σου δείξει δυο διαφορετικούς κόσμους (γιο και μάνα) όταν μιλάνε με την διαφορά ότι τα κάδφρα στο τέλος χάνονται καθώς και οι δύο κατεβαίνουν τον χειρότερο δρόμο της ζωής τους ,ο καθένας με την εξάρτησή του. Ο Αρονοφσκι μιλάει σε πολλά επίπεδα, μιλάει με τις κάμερες. Get it?
Σου βάζω τγία.
 

Ένα μόνο ξέρω. Οτί ένα μόνο ξέρω.
antonis_x
Επισκέπτης
« Απάντηση #26 στις: Μάιος 15, 2007, 08:16:07 μμ »

Παράθεση
κατ' αρχάς, όποιος χαρακτηρίζει αυτήν την ταινία μια 'ταινία για drugs' σίγουρα κάτι δεν κατάλαβε, πόσο μάλλον να τη χαρακτηρίσει στερεότυπη, ειδικά τεχνικά

πεσ τα ρε kgb

το trainspotting δεν το χω δει και δεν μπορω να συγκρινω...
KGB
Επισκέπτης
« Απάντηση #27 στις: Μάιος 16, 2007, 01:38:23 μμ »

Σωστός TUG. Nα σημείωσω μόνο ότι ναι, ο Αρονόφσκι έχει τρομερή τεχνική, ασφαλώς όμως δεν είναι και ο πρώτος που χρησιμοποίησε τέτοιες τεχνικές. Απλά κατ' εμέ, το έκανε άψογα. Το μυστικό του Requiem κατά τη γνώμη μου είναι [πέρα από τα υπόλοιπα] το σφιχτό και νευρώδες μοντάζ, που δένει αρμονικά με το soundtrack. Αυτό είναι κατ' εμέ το μυστικό της επιτυχίας της ταινίας, κάτι π.χ. που ισχύει χαρακτηριστικά και στο Eraserhead του Lynch.
billias
Junior forumist
*****
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 108



« Απάντηση #28 στις: Μάιος 16, 2007, 05:35:31 μμ »

Εγώ πάλι πιστεύω ότι το μυστικό της επιτυχίας είναι μοιρασμένο στην απίστευτη σκηνοθεσία του Αρονόφσκι και στην απλά καταπληκτική ερμηνεία της Έλεν Μπερσταιν(άσχετα αν πιστεύω ότι η Κατερίνα Γιουλάκη θα μπορούσε να τα είχε καταφέρει λίγο καλύτερα  )

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΓΙΑ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ....
skoupidei
Newbie
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 13


This cat is a landmine


« Απάντηση #29 στις: Μάιος 16, 2007, 08:35:59 μμ »

Κόντεψα να κοιμηθώ απο τα απανωτά πλάνα βαρετού στερεότυπου μιάς ταινίας που προσπαθεί να είναι σοβαρή, και προφανώς δεν ασχολήθηκα καν με κάτι τέτοιο στην περίπτωση μιάς αυτοαποκαλούμενης κωμμωδίας. Δεν φαντάζομαι να προσπάθησε κανείς να καταλάβει κάτι απο το trainspotting θέλω να πω, ενώ με το requiem είναι πιθανό κάποιοι να κατάλαβαν κάτι λάθος. Νομίζω πως θα ξαναδώ τις ταινίες πάντως, κάτι παίζει περίεργο ;p

So reach out, reach out, get a hand brothers and sisters
Grow on your kindness, love, harmony and peace
Empty yourselves of everything, gain in loosing, thriving your freedom
I tried but i'm sure you will.
Σελίδες: 1 [2] 3   Πάνω
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε: